Analiza planu podziału spraw Sądu Rejonowego w Wormacji (niem.: Amtsgericht Worms) na rok 2020 wykazała, że nie spełnia on wymogów, jakie niemiecka Konstytucja i niemieckie sądy wyższych instancji, jak niemiecki Trybunał Konstytucyjny, wykładające konstytucję, przewidują dla takich planów w swoim wieloletnim orzecznictwie, sięgającym dziesiątek lat wstecz.
Postanowienia, orzeczenia, czy zarządzenia tego sądu rejonowego, które wydane od 1.1.2020 r. nie spełniają podstawowych wymogów konstytucyjnych. Są nieważne. Zgodnie z obowiązującym prawem, pokrzywdzeni mają 5 lat, aby wnosić o zmianę postanowień, wyroków, czy wydanych zarządzeń. Proszę, pamiętajcie Państwo, jeśli Państwa sprawy prowadzony były przed tym sądem: obciążenie Państwa kosztami nie jest uzasadnione. Ponieważ plany przydziału spraw są nieważne. Jeśli natomiast sędzia nałożył na Państwa kary finansowe, aby wymusić na Państwie konkretne działania, sędzia taki – w mojej ocenie – dopuścił się rozboju i podlega odpowiedzialności karnoprawnej.
Plan podziału obowiązków Sądu Rejonowego Worms zawiera delegacje kompetencji do decydowania o przydziale spraw i przekazuje je samym sędziom i izbom, które są jego adresatami! Taką delegację samostanowienia wyklucza niemiecki Trybunał Konstytucyjny.
Zawarte w planie klauzule są wielokrotnie niedookreślone. Po części natomiast zawierają one zakodowane regulacje, także obywatel nie jest w stanie uzyskać informacji, kto jest jego sędzią ustawowym. Jest to niekonstytucyjne.
Plan odnosi się także do ustaw, odsyła do nich, zamiast je konkretyzować. Plan nie jest zrozumiały dla obywateli i ogólnodostępny. Kolejne klauzule zawierają kody, jakich obywatel nie jest w stanie zrozumieć. Brak jest jakichkolwiek wyjaśnień. Są pisane szyfrem.
Ponadto nie wiadomo, na jakiej podstawie prawnej sąd ustalił tzw. telefon alarmowy dla ojców (niem. Väternotruf). W planie przydziału spraw nie ma takiej regulacji. Dlatego udział sędziów odbywał się bez podstawy prawnej i jest wyrazem samowoli sędziowskiej.
Zatem nie było w sądzie w Worms sędziego ustawowego, który mógł konstytucyjnie działać przy wydawanych od 1.1.2020 r. orzeczeniach, postanowieniach, czy zaocznych nakazach karnych. Akty te są nieważne w świetle prawa.